PB L 339 van 20041022, blz. 11

Beschikking van de Commissie van 22 oktober 2004 inzake een ontwerpbesluit van de Bondsrepubliek Duitsland over de etikettering van groente, fruit en aardappelen die na de oogst zijn behandeld (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4029) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2004/765/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame1, en met name op de artikelen 19 en 20,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Overeenkomstig de procedure van artikel 19, tweede alinea, van Richtlijn 2000/13/EG hebben de Duitse autoriteiten de Commissie op 1 maart 2004 in kennis gesteld van een ontwerpbesluit dat aan het besluit over maximumresidugehalten specifieke bepalingen toevoegt over een verplichte etikettering voor groente, fruit en aardappelen die na de oogst met het oog op de bewaring met fytofarmaca zijn behandeld.

(2) Dat ontwerpbesluit voegt een nieuw artikel 3 bis in dat bepaalt dat groente, fruit en aardappelen die na de oogst zijn behandeld een etiket moeten dragen met de naam van de stof waarmee ze zijn behandeld.

(3) Overeenkomstig artikel 19, tweede alinea, van Richtlijn 2000/13/EG heeft de Commissie overlegd met de andere lidstaten in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid.

(4) Het Gemeenschapsrecht bevat al een aantal bepalingen om te waarborgen dat het gebruik van de stoffen in kwestie geen gevaar voor de gezondheid van de consument oplevert. Deze stoffen moeten worden toegelaten krachtens Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 19912, betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en er moeten maximumgehalten aan residuen worden vastgesteld krachtens Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit3.

(5) Soms kan het daarnaast voor de consumenten nuttig zijn om via de etikettering te worden geïnformeerd over behandelingen die na de oogst hebben plaatsgevonden, zodat ze kunnen kiezen tussen behandelde en niet-behandelde producten of de producten uit voorzorg bijvoorbeeld kunnen wassen of schillen. Voor citrusvruchten is dit al geregeld krachtens Verordening (EG) nr. 1799/2001 van de Commissie4, met name in verband met de berekeningswijze voor de maximumresidugehalten, waarbij er voor deze vruchten van uitgegaan wordt dat zij zonder schil worden geconsumeerd.

(6) De eenzijdige, algemene toepassing door Duitsland van zo'n voorschrift voor alle groente en fruit leidt echter tot een onevenredige belemmering van de intracommunautaire handel. Het zou namelijk tot gevolg hebben dat de producenten en exploitanten in de andere lidstaten ervoor moeten zorgen dat groente, fruit en aardappelen die in Duitsland worden ingevoerd van een specifieke etikettering worden voorzien, zodat zij al bij het begin van de productie rekening moeten houden met de bestemming van de producten.

(7) De gevallen waarin niet-geharmoniseerde nationale bepalingen inzake etikettering en presentatie van bepaalde levensmiddelen of van levensmiddelen in het algemeen kunnen worden aanvaard, zijn limitatief opgesomd in artikel 18, lid 2, van Richtlijn 2000/13/EG. Dergelijke maatregelen zijn alleen toelaatbaar ter bescherming van de volksgezondheid of als zij gerechtvaardigd zijn met het oog op het tegengaan van misleiding, de bescherming van de industriële en commerciële eigendom, de aanduidingen van herkomst en oorsprong, alsmede het tegengaan van oneerlijke concurrentie.

(8) De Duitse autoriteiten verstrekken geen rechtvaardiging waaruit blijkt dat het aangemelde ontwerpbesluit nodig is om één van de doelstellingen van dat artikel 18 te bereiken en dat de daardoor veroorzaakte handelsbelemmering evenredig is; zij geven alleen aan dat de maatregel bedoeld is om de consument over behandelingen na de oogst te informeren.

(9) Wanneer informatie ten behoeve van de consument over behandelingen na de oogst, zoals door Duitsland nu wordt beoogd, wenselijk is, kunnen het beste communautaire etiketteringsvoorschriften worden opgesteld. Dat is het geval voor orthofenylfenol en natriumorthofenylfenol, aangezien Richtlijn 2003/114/EG van het Europees Parlement en de Raad5 bepaalt dat deze stoffen uit de additievenwetgeving zullen worden geschrapt zodra de vereisten voor de etikettering van levensmiddelen die met deze stoffen behandeld zijn, van toepassing worden op grond van de communautaire wetgeving inzake de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen.

(10) De Commissie zal de besprekingen met de lidstaten over andere vermeldingen betreffende behandelingen na de oogst op het etiket voortzetten.

(11) Daarom zijn nationale initiatieven op dit gebied niet wenselijk.

(12) Op grond van deze constateringen heeft de Commissie overeenkomstig artikel 19, derde alinea, van Richtlijn 2000/13/EG een andersluidend advies uitgebracht.

(13) De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De Bondsrepubliek Duitsland dient af te zien van haar ontwerpbesluit dat aan het besluit over maximumresidugehalten specifieke bepalingen toevoegt over een verplichte etikettering voor groente, fruit en aardappelen die na de oogst met het oog op de bewaring met fytofarmaca zijn behandeld.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.
Gedaan te Brussel, 22 oktober 2004.

Voor de Commissie

David Byrne

Lid van de Commissie


  1. PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/89/EG (PB L 308 van 25.11.2003, blz. 15).

    (terug)
  2. PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/99/EG van de Commissie (PB L 309 van 6.10.2004, blz. 6).

    (terug)
  3. PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/95/EG van de Commissie (PB L 301 van 28.9.2004, blz. 42).

    (terug)
  4. PB L 244 van 14.9.2001, blz. 12. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 907/2004 (PB L 163 van 30.4.2004, blz. 50).

    (terug)
  5. PB L 24 van 29.1.2004, blz. 58.

    (terug)